Stichting Quast

stichting voor queer art

 
 


 

Peter Colstee

Queer.  Queering Art.

Een term die Helm de Laat al eens gebruikte op de toen nog populaire site Hyves. Toen was de uitleg ook dat het woord gek, vreemd, anders betekent met een sterke homoseksuele ondertoon. Om de een of andere reden had ik er toen al wat moeite mee.

Niet zozeer om de kunst die het oplevert, maar om de stempel die op de kunst gedrukt wordt.Zelf ben ik een fervent schilder geweest van het jonge mannelijk naakt en jongensportret.Ik zou mij dus kunnen scharen onder die term.Toch vraag ik me af of die term noodzakelijk is?

Op een expositie die ik bezocht werden werken van vrouwen getoond. De maaksters werden niet kunstenaressen genoemd, maar kunstenaars. In feite kon je niet aflezen aan het werk of het door een man of een vrouw was gemaakt. Of toch. Keek ik er met andere ogen naar toen ik wist dat het door vrouwen was gemaakt. Ja, eigenlijk wel. Vind ik het belangrijk om te weten wie de maker(ster) is van een werk.  Ja, eigenlijk wel.

Is het van belang om te weten of een kunstenaar al dan niet homoseksueel is? Wordt queer art überhaupt alleen maar door queers gemaakt?

Ik heb er wat moeite mee als mijn kunst alleen in die hoek terecht komt. Behalve het mannelijk model schilder ik ook stillevens en ik schaar dat werk niet direct onder queer art. Toch kan het van belang zijn om te weten of de maker homoseksueel is.

Bepaalde vormen, voorwerpen, teksten, ed, kunnen een verwijzing zijn naar je manier van uiten over de eigen geaardheid. Die geaardheid is immers onherroepelijk verbonden met de maker.

Ik heb die verwijzingen ook toegepast in mijn stillevens, al is het maar via een titel als bv. ‘Solitair’ of ‘Late Night’. Niet overduidelijk queer, maar het zegt wel iets over de belevingswereld van de maker.

Van groter belang is in hoeverre je homoseksualiteit en werk dat daarmee te maken heeft in de weg staan van je carrière. Hoe vaak zijn mijn werken niet afgewezen in bepaalde galeries die het te ‘gay’ vonden? Met naakte mannen geschilderd door een man, ontkom je daar bijna niet aan.

Die kunst heeft een specifiek publiek en dat bleek ook toen ik regelmatig kon exposeren in ‘mannen’ galeries als Faubourg in Amsterdam en nu Galerie MooiMan in Groningen. Maar het voelde als een inperking en verkleining van het afzetgebied.

Of ik nu blij moet zijn met queer art? Ik weet het nog steeds niet. Het liefst zet ik mij zo breed mogelijk neer, of althans, dat doet mijn werk. Het is niet allemaal of helemaal queer, maar zonder iets queers is het ook nooit .


 

Arnhem, 15 juli 2014

 

www.petercolstee.com